Pan Jezus cały ukrzyżowany we krwi jego serce jest dziurawe od bólu i go rany są tak głębokie że zdaje się że cały jego serce zaraz wyrwie się z piersi i z bólu z płaczu że ludzkość go nie kocha jego serce krwawi jego dusza cała przeniknięta bólem i smutkiem cierpi za kapłanów za siostry zakonne za mistyków proroków ludzi którzy odrzucają go i jego miłość mówi o Ameryce z płaczem że ziemia się rozpada oczami dłuższy widzę jak Herod knuje spisek dzisiejsza ewangelia jak my wszyscy w tym bólu żyjąc w tym bólu oddychając miłością zakrwawionych serc spisek czyli to co knuje Herod też tak naprawdę jest uknute przeciwko tobie i twojemu życiu i wiesz tak Pan Jezus zaprasza cię dzisiaj do tego cierpiącego Grójca mówi ci może nawet nie pamiętasz kiedy tam ostatnio byłeś byłaś czy byłaś tam ze mną czy nie wiesz że twoje życie też może być zanurzone we mnie i w moim cierpieniu chcę cię przez to uzdrowić czy wiesz że moje serce kocha cię ale ona też oczekuje ofiary i zrozumienia tego o czym chcę ci powiedzieć to ci powiedzieć o śmierci twojej duszy że grzech zniewala twe serce że jeśli nie przyjdzie uzdrowienie do tych ran jakie mi zadałaś to nie będziemy mogli sobie przebaczyć bo ja chcę uzdrawiać ja chcę wszystko dotknąć nawet najgłębsze rany ja chcę to ci nowy dzień i nowy poranek pełny miłości i czułości ale potem widzę rany widzę tak wiele razy zdrady oszustwa i kłamstwa perfidności która jak te toksyny niszczy twoje życie bo Chrystus właśnie taki cały w tej mazi plugast moczu i brudu jest wyśmiewany przez pachołków tak miłując Boga coraz głębiej możemy oddać mu nasze życie i nasze serca i tych których kochamy rozważanie męki pańskiej jest takie trudne szczególnie za tych którzy są zniewoleni zniszczeni rozerwani nas strzępy bo rozerwali Chrystusa który jest profanowany pan Jezus płacze za Amerykę jestem cała w głębi miłości i widzę jak wiele trzeba ofiary chrystusowej kapłanów wybranych za tych którzy cierpią to największe ofiara miłości co wam msza święta która jest błogosławieństwem i światłem dla serc bo to żywy Chrystus nawiedza dziś twoje życie miłością dobrocią Nie odrzucaj Boga gdy do ciebie mówi penetracja świadomość a widzę jak w lochu ciemności mojego życia mojego grzechu mojego trudu doświadcza mnie pan Bóg Poznaniem mojego serca i to tej głębinie powstaje zamysł napisanie książki cierpiącego Chrystusa ujęcia tego jak cierpi jak my ludzie krzyżujemy go wiem że doświadczam wizji widzę jak w Ameryce wielu ludzi odrzuca boga i jego wiarę jak rozpadają się domy dusze ludzkie a nie jako są zaczerpnięte są pochłonięte mrokiem dzisiaj też widzę takie ognie ogień piekła widzę jak to za biskupów którzy pogrążą się w chaosie tego świata medii i kłamstwa rozłamów kościoła wiary Pan Jezus nawiązuje do objawień w ogóle żadnej Katarzyny emmerliś mówi że boli go to gdy duszę go odrzucają szczególnie te które wybrał i powołał ja w sercu mówię pani ja nie chcę przytłacza mnie to nie potrafię mieć twojego krzyża nie potrafię patrzeć tobie w oczy które są zapłakane których widzę ból ale ty mnie wciąż uzdrawiasz właśnie przez twoją bolesną mękę przez twoją miłość uzdrowienie musi trwać bo ono jest procesem ono jest takim pięknym bogactwem krwi i ran Chrystusowych tak więc modlitwy do krwi chrystusowej oczyszczają duszę człowieka uzdrawiają i uwalniają cała męka moja zaczyna się po Grójcu zaczyna się w miejscu gdzie człowiek nie chce słyszeć bólu swojego zbawiciela zaczyna się w miejscu gdzie ludzkość nie chce przyjąć mojego pełnego bólu cierpienia i ogrodu mojej matki te dwa zakrwawione serca tak bardzo w sobie cierpią moje życie jest takim ogrójcem bo co mogę to zanurzam w bólu wiem że męka pańska jest bardzo trudna dobrze jest czytać dzienniki męki pańskiej wszelkie dzienniki modlitwy pokutne za Polskę za naród co Pan Jezus nawiązuje do Jerozolimy Matka Boża przychodzi do mnie i mówi mi o śmierci Patrycji i jej bólu duszy że są takie ból wewnętrznego łkania w krzyżu który jest cierpieniem który jest bólem ale ten krzyż ostatecznie jest też bólem zagubionej ludzkości i zbawi mnie bo Chrystus mnie kocha świadomości słyszy odprawioną ofiarę mszy świętej i widzę że jest to największy bogactwo mojego życia widzę jak głęboka jest dusza a która zanurza całą swoją duszę w ofierze miłości serce w takiej głębi odkrywa Boga nic innego się już nie liczy tylko trwać w nim tak jakby się odciąć i żyć tą miłością i patrzeć na Jerozolimę na te skały na których płakał Chrystus czyli nad swoim kościołem piotrowym całe to wzgórze Jerozolimskie jest tak oprawione w scenerię korony króla Jerozolimy i patrzymy jak Chrystus jest poniżany właściwie każda stacja jest bólem cierpieniem i mrokiem tak jak serca tych którzy biczują Chrystusa i odrzucają jego kościół i profanują jego najświętsze ciało