Pani jak ja mam żyć kiedy serce twoje jak kwiat dotyka do trzymaj choć ona cała pełna bólu drży w ranach słońca niebo lśni cierpię miłością twą jak kwiaty lśni miłością barwy jak serce olśniewa mądrością panie ulżyj mi jak dni tego kraju co serce lśni w bólu w cierpieniu w odrodzeniu w bólu i rano łzy moje dotykają serca tuszy twojej najgłębiej spowite rany krwią też cały panie obnażony ile ból ile ran miłości tyś panie ukochany jakże ci lśni niebo moje ja cię objawia miłosierdzie moje miłosierdzie moje największym darem największym stygmatem cierpienia mojego jest serce moje A ty bądź mi tą miłą oblubienicą moją trwaj a serce moje kwiat rozkwita w Bogu on już całe lśni nie ma dni nie ma barwy bez konia bez krwi bez rąk ciało biczowane jest jak ten stan co to za kapłanów ofiarą jest miłości prawdy rany serc Chrystusa ból dotyka mnie upajam się miłosierdziem twym radości dni celi mej tak serce krwawe złoty dzień miłości ulga w radości w cierpieniu twojej mądrości tak cierpi za oblicze Polski gdzie w twojej jasności Boże koło nam i cierpi jak tylko może serce moje ile to bólu kwiaty są rowczył mnie miłością pąki radości użyj że dużo w kwiatach wolności w sercu miłości w sercu kraju mojego gdzie cierpi serce twoje gdzie miłości wiersze sercem kwiaty uśmiechnięte serce jeszcze głębiej w niebie gdzie cierpię tam dusze są czyśćcowe a nie bo takie piękne pełne barw kolorowe ja cię nie wiem kwitnę a ty nakładasz głowę wciąż welon i śruby składasz miłości mojej lśni sercem jak kwiaty cię stroje jak skrzypce barwy miłości mojej lśni olśni i serce moim miłosierdzie co to kwiatem barwą najdostojniejszą kwiatem najczulszym ofiarą najdoskonalszą modlitwę twe co jak w duszy rodzi się nowy cień w kwiatach dni o serce barwy nie balśni i łapie serce me na nowo rozkwita dzień ja płaczę sednimy tak krótkie pełne cierpienia stają się jak barwy omlewam ze znużenia modlitwy serce moje tak bardzo Litwy o serca stroje gdzie to miłosierdzie Twoje gdzie serce martwe dusze twarde takie nędzne bo cierpią w ogniach piekielnych A ty się z Jezu miłosierny gdzie te rany ich gdzie serce jak ołów lśni rozpalone Żar miłości żarem hańbienia twojej obecności panie miej tej że litości jak żem ci ofiara za naród polski co to że ją kochała za ten kraj nad Wisłą polska ziemia i Warszawa odradzana a ja cierniem bólu znieważana tak ci bólem dostojeństwa widzę klęska klęska klęska głodem oni przybierają bóle serca obnażają mają klątwy nad Warszawą i Europą krwawą całą ile krwi RAM wylało się z tych ciał co tak martwe pełne bólu ran we krwi chrany naród cały obnażany wyśmiewany tyś Boże za te katusze cierpię jak tylko możesz co to mają dręczyć cię miłością demony za kościół demony za kościół krwawić będą serca te co odrzuciły nieba złote Boga jasności jak trzeba kochać kochać w nicości cierpieć wolności słodyczy miłości rodzić na nowokwiat owoców mądrości w Bogu gdzie serce mi tak dzienniki twe zapiszesz miłość wiara budzi owoc nigdy nie chęć się sama z siebie zawsze czekaj na meorędzie w pokorze przyjmuj co tylko możesz ikona i kochaj bo kwitnie nowe spojrzenie na miłosierdzie twe Watykan runie Rzym zakrwawiony naród polski wycieńczony krew na ich dłoniach serce kwitnie w prawdzie miłości widzę serce rozwarte miłości na Warcie giną za naród polski ociężały ten naród jak serce twoje gdzie miłości serce podboje w duszy gdzie kwiaty serce moje odwagi mieczem złotym kraju odrodzone jasności miewszystko co wiem że tak w mądrości już spiszesz sercem pełnym radości zobacz ukochałem się tyś kwiaty dni serce sen jak serce Nie bo lśni jak kwiaty serce dni ja tak w prostocie kochać mogę bo kwitnę jak miłosierdzie Twoje nie mam już nic zanadrzu co by głębiej kochać mogło tak mnie serce twe przemogło ile raju ile miłości ile kwiatów ile wolności ile słodyczy ile czułości twojej słodkiej miłości a serce twoje jak najpiękniejsze kwiaty złota dusza pełna barw radości samotności w Bogu tak pisze Wilno toż to piękny kraj tak marny pełny bólu tam też wszystkie te miejsca zakony one zamknięte gdzie serce gdzie serce trwam ile miłości jest w nas ile to piękna Faustyny kwitnie barw jej serca i ofiary miłości o patrz spoglądaj w słodkiej ofierze wolności gdzie tutaj Pan Bóg miłością tu jestem otulę cię jakby nierozkwitniesz jak dzień są barwy twojej odczulić się co Polska znów na mapie jest jak kwiat jak kraj jak rzeczywistość ma rozkwita pełna barw zawdzięczamy tyle Faustynie a serce niech zawsze miłości rozkwitnie pamiętaj o niej bo to ona z tobą jest to ona zdobi kwiaty twej duszy jak sen jej serce w Tobie lśni jej miłość odwagą jak Rzym niech kwitnie wiara miłością niech kwitnie kościół wonnością Niech kwitnie kościół miłością melodią struny duszy mojej śpiewają już ci Polskę Boże wyzwalają odradzają mieczem grają harmonią przemieniają sercu lśni barwa miłość jak szata jest niedusza pełna kwiatów aromatach niebo wolność najsłodsza najgłębsze słodycze życia mojego już najgłębiej kwitnie to duszy niebo jak serce barwy śnią melodią jak serce kwiaty złotą harmonią radością tak wypełniona miłością już w kwiatach cała kwitnę za kościół ale śnij duszo możemy cię wybrał lśni jak kwiaty proroczego mojego nieba Lśnienie bo komnaty nie ma mojego otwarte są na serca mi oddany lśni bożesz kwiat najpiękniejszy no i dorodniejszym najsłodszym najczulszym to też słodko mi Polskę piszesz i pięknie Jestem w zeszycie przepiszesz to co żem ci powiedział w sercu konać będziesz za mój kraj ofiara za naród trwa oddaj mi to cebulę wisi jak serce kwiaty niebo twe to taka duszy mej jak barwy twe chcemy wodni jak dzień